મિયાકે સિડની ઓલિમ્પિકમાં વેઈટલિફ્ટિંગ સ્પર્ધાથી પ્રેરિત હતી. તેણી તેના પિતા અને કાકા, બંને કુશળ વેઈટલિફ્ટર્સના પગલે ચાલવા માંગતી હતી. તેણીના પરિવારે આખરે તેણીને આ શરત હેઠળ રમતમાં આગળ વધવાની મંજૂરી આપી કે તેણી ક્યારેય છોડશે નહીં અને ઓલિમ્પિક ગોલ્ડ મેળવવાનું લક્ષ્ય રાખશે.

યાદગાર સિદ્ધિઓ

મિયાકેની સૌથી નોંધપાત્ર સિદ્ધિઓમાંની એક રિયો ડી જાનેરોમાં 2016 ઓલિમ્પિક ગેમ્સમાં 48 કિગ્રા વર્ગમાં બ્રોન્ઝ જીતવાની હતી. આ સિદ્ધિ તેની કારકિર્દીમાં નોંધપાત્ર સીમાચિહ્નરૂપ છે.

પ્રભાવશાળી આંકડા

મિયાકે તેના માતાપિતાને તેની કારકિર્દીમાં સૌથી પ્રભાવશાળી લોકો તરીકે શ્રેય આપે છે. વધુમાં, તે જાપાની બેઝબોલ ખેલાડી હિડેકી માત્સુઈ અને તેના પિતા યોશીયુકી મિયાકેને તેની મૂર્તિઓ તરીકે જુએ છે.

ઇજાઓ અને પડકારો

મિયાકેની કારકિર્દી ઘણી ઇજાઓ દ્વારા ચિહ્નિત થયેલ છે. 2019 માં, તેણીના ડાબા પગમાં પીડાએ તેણીને પટાયા, થાઇલેન્ડમાં વર્લ્ડ ચેમ્પિયનશીપમાંથી ખસી જવાની ફરજ પડી હતી. તેણીએ 2019 ઓલ જાપાન ચેમ્પિયનશીપમાં તેની જમણી જાંઘના સ્નાયુને પણ નુકસાન પહોંચાડ્યું હતું.

2016 ઓલિમ્પિક્સ પછી, તેણીએ પીઠની ઇજાની સારવાર માટે વિરામ લીધો અને બાદમાં 2017 માં હર્નિએટેડ ડિસ્કને ટકાવી રાખ્યું. અન્ય ઇજાઓમાં 2016 માં હિપ અને શિન ઇજાઓ, 2015 માં હિપની ઇજા અને 2003 માં તેના જમણા ઘૂંટણમાં અસ્થિબંધનને નુકસાનનો સમાવેશ થાય છે.

તત્વજ્ઞાન અને પુરસ્કારો

મિયાકે સૂત્ર દ્વારા જીવે છે, "હું હવે જે કરી શકું તે કરવા માટે હું મારા શ્રેષ્ઠ પ્રયાસો કરું છું." તેણીના સમર્પણથી તેણીને 2016 માં નિઝા સિટી સ્પેશિયલ ઓનરરી એવોર્ડ અને 2013 માં આયાના કન્ટ્રી સ્પોર્ટ્સ એચિવમેન્ટ એવોર્ડ સહિત અનેક એવોર્ડ મળ્યા છે.

તેણીને 2012 માં ટોક્યો સિટીઝન્સ સ્પોર્ટ્સ ગ્રાન્ડ એવોર્ડ અને તે જ વર્ષે જાપાનીઝ ઓલિમ્પિક કમિટી સ્પોર્ટ્સ એવોર્ડ્સમાં સ્પેશિયલ અચીવમેન્ટ એવોર્ડ પણ મળ્યો હતો.

ઐતિહાસિક સીમાચિહ્નો

મિયાકે 2012 લંડન ઓલિમ્પિકમાં સિલ્વર મેડલ જીતીને ઓલિમ્પિક મેડલ જીતનારી પ્રથમ મહિલા જાપાની વેઈટલિફ્ટર બનીને ઈતિહાસ રચ્યો હતો. આ સિદ્ધિએ તેણી અને તેના પિતા યોશિયુકીને ઓલિમ્પિક મેડલ જીતનાર પ્રથમ જાપાની પિતા-પુત્રીની જોડી બનાવી.

પ્રખ્યાત સંબંધીઓ

મિયાકે કુશળ વેઈટલિફ્ટર્સના પરિવારમાંથી આવે છે. તેના પિતા યોશિયુકીએ 1968 ઓલિમ્પિકમાં બ્રોન્ઝ જીત્યો હતો અને જાપાનની રાષ્ટ્રીય ટીમને કોચિંગ આપ્યું હતું. તેના કાકા યોશિનોબુએ 1960, 1964 અને 1968માં ઓલિમ્પિક મેડલ જીત્યા હતા. તેના મોટા ભાઈ તોશિહિરોએ પણ કોચ તરીકે કામ કર્યું છે.

નિવૃત્તિ અને કોચિંગ

મિયાકે 2020 ટોક્યો ઓલિમ્પિકમાં ભાગ લીધા પછી સ્પર્ધામાંથી નિવૃત્તિ લીધી. ત્યારથી તેણીએ કોચિંગમાં સંક્રમણ કર્યું, જાપાનમાં ઇચિગો ગ્રુપ વેઇટલિફ્ટિંગ ટીમનું નેતૃત્વ કર્યું.

પ્રેરિત જુનિયર હાઈસ્કૂલના વિદ્યાર્થીથી કુશળ વેઈટલિફ્ટર અને કોચ સુધીની મિયાકેની સફર તેના સમર્પણ અને સ્થિતિસ્થાપકતાનો પુરાવો છે. તેણીની વાર્તા વિશ્વભરના ઘણા યુવા રમતવીરોને પ્રેરણા આપવાનું ચાલુ રાખે છે.